It's a small world afterall

Na een aantal heftige dagen die tegelijkertijd ook wel heerlijk waren, nu even rust. Even gewoon niets doen, genieten van een drankje in de surf club, gezellige babbel met mams, maar ook heerlijke stiltes.

We hadden het niet meteen door, maar er ging een huwelijk plaatsvinden.

De bruidegom passeerde ons en even dacht ik, ik ken deze man. Toen kwam de bruid achter de bruidsmeisjes staan die zich op het trapje gezet hadden. Van op afstand konden we de huwelijksvoltrekkingen volgen.

Het bleef maar door mijn hoofd spoken dat ik de bruidegom van ergens kende, ook zijn mama kwam me bekend voor. Toen hij eerder sprak hoorde ik al dat hij van Gent was.

Op het moment dat hij de gasten toesprak waar ze versnaperingen en drank konden vinden, zij hij heel duidelijk, “Het is uiteraard alcoholvrij” Plots viel mijnen euro, ik had bij deze jongeman 2 boekjes gekocht. Hij was ooit zwaar alcoholverslaafd, maar had zijn weg teruggevonden via God en deelde zijn ervaringen via Instagram, waar ik zijn boeken heb zien passeren.

Heel de ceremonie was ook echt in teken van God. Een woord wat mij nog steeds weerstand geeft. Maar dat terzijde, ik stond eigenlijk versteld, of ik was voor de eerste keer echt bewust van hoe klein de wereld dus echt is, zeker nu met al het online gegeven. Zo zie je maar, dat iemand zien online, de ver van mijn bed show lijkt, maar dat er zoveel meer verbinding is dan we denken, dat we zoveel dichter bij mekaar staan dan we denken. Ik ken hem niet, heb hem nog nooit gesproken, hooguit via whatsapp een paar berichtjes. Zijn manier van een iets persoonlijker contact, i.v.m. de bestelling van zijn boekjes. OK, toegegeven, op dit moment ben ik nog niet 100% zeker of hij het was, toch ben ik er vrij zeker van. De foto’s op zijn facebook en instagram zijn toch wel heel erg gelijkend, ook zijn bruid. Ik blijf erbij, dit is Michael Niclaus!

Ik heb de boekjes ; “Als God bestaat, waarom is er dan zoveel lijden” en “Verslaving een identiteitscrisis” gekocht.

Het eerste boek, is uiteraard ook een vraag waar ik mee speelde en daar komt dan ook nog eens bij dat het woordje ‘God’ me nog steeds kriebels bezorgd!

Voor mezelf gebruik ik liever ‘het Universum’ of ‘de Energie’. Dat maakt het voor mij aannemelijker. God of de kerk heeft veel narigheid op zen geweten, in mijn ogen. Al van in de middeleeuwen is het een soort macht institutie. Dat gevoel heb ik niet bij het Universum of de Energie. Waarschijnlijk omdat het iets ontastbaars is, iets waar geen mens misbruik van kan maken, zoals dat wel gebeurt met een geloof. Enfin, das mijn kijk hierop. Maar wie weet veranderd mijn mening hierover nog en leer ook ik God opnieuw of op een andere manier kennen. Zo heb ik ook nog een boek liggen van “Een cursus in wonderen” waar ze het ook regelmatig over God hebben. Tot hiertoe nog niet echt in gelezen, hier en daar al wat podcasts over beluisterd en dat viel me toch ook wat zwaar tegen. Maar ik blijf er wel voor openstaan… op een dag…

Zijn 2e boek over de verslaving heb ik gekozen omdat ik ook met een verslaving kamp.

Momenteel neem ik mounjaro, wat dat stukje in mijn brein zachter maakt.

De grote overheersende stem i.v.m. met voeding is nu een zacht stemmetje op de achtergrond. Maar ik wil hierover wel meer te weten komen, om de verslaving ooit baas te kunnen zonder medicijn. Momenteel ben ik goed, voel ik me ook goed, ik verlies ook de kg’s, maar ik heb vooral rust in mijn hoofd!

See ya xxx