Kort en bondig

Emoties!

Wow, de laatste tijd, sinds mijn bewustwordingsproces, ben ik me ook veel meer bewust van mijn gevoelens. Ze effectief tot in de diepte benoemen is nog een uitdaging. Maar ik voel wel meteen vanalles. Zo was ik net even gaan vragen aan mijn huisbaas, waarom hij de klimop die over het muurtje aan het groeien was, had afgedaan? Mijn bedoeling was deze te laten meegroeien om de versteviging van het struikje rondom mijn voortuin-terrasje te garanderen. Maar hij vindt dat niet echt mooi. Dus ok, alle respect, het is uiteindelijk jouw huis, ik ben al dankbaar dat ik het verwilderde voortuintje mocht opsmukken en inrichten, zodat ik een plekje had voor mezelf. Toch gingen er heel wat sensaties door mijn lijf, omdat ik niet echt een ja kreeg op het mogen laten overgroeien van de klimop. Maar vanwaar komen die sensaties en wat willen ze me zeggen? Zelfs nu voel ik het nog. Hopelijk kan ik er zo meteen wat meer rust in brengen! Dus, wat voel ik nu exact? Teleurstelling, onveilig, afwijzing… Afwijzing dus, want de innerlijke storm verzacht. En afwijzing voelt onveilig, voelt niet gezien, gehoord en gevoeld worden. Waauw wat een openbaring. Ik voel mijn ademhaling vertragen, ik voel het razen binnenin verzachten. Een innerlijke stem stelt me gerust, “het is ok!” “Je bent veilig” dit is je oude ik die nog in je systeem raast, die nog niet mee is met de nieuwe. Vertragen, verstillen, rustig in en uit, hand op men hart en voelen maar. Ik voel een traan opkomen, niet van verdriet maar eerder van een soort herinnering, dit is OK, dit ben je echt, de rust zelve. Hoe mooi!! waar het voordien raasde voel ik nu een licht trembelende ademhaling die meer en meer overgaat in rust! Dankjewel voor deze prachtige openbaring!

See ya xxx