Mildheid, herstel en vertrouwen in mijn eigen tempo

Een eerlijke breindump over vermoeidheid, de zoektocht naar routine, maar vooral het besef dat herstel tijd vraagt en dat ik mezelf niet nog meer druk hoef op te leggen.

ANJA'S HERSENSPINSELS

7/7/20252 min lezen

Vandaag beetje last van vermoeidheid, een oprispende maag en verstopte sinussen. Of wel is er iets aan het broeien, ofwel is dit een neveneffect van de mounjaro. Ik moet wel zeggen, ondanks dat ik super blij ben en heel dankbaar voor de rust in mijn hoofd, het toch wel traag gaat, ik had toch al een iets beter resultaat verwacht, zeker als je anderen erover hoort. Dus stel ik me soms dan toch weer de vraag of ik er goed aan deed om ermee te starten.

Zaterdag op het feestje van Joran heb ik voor de eerste keer echt genetwerkt, dankzij Joran uiteraard, wat me ook weer wat extra zelfvertrouwen geeft en nog meer zin en kracht om nu echt door te pakken ivm een andere keuze van job.

Nu nog een beetje meer routine in mijn dagen krijgen, zoals terug elke morgen tijd maken om te schrijven, mijn dankbaarheid en winst boekje en een wandeling maken al is het maar een korte of een10 minuten workout. Momenteel krijg ik mezelf echt niet vooruit, ik zal al blij zijn als ik sollicitaties kan inplannen en deze deftig kan doorstaan, om daarna tijd te nemen om te rusten, want als er 1 ding is wat ik echt wel voel, is het luisteren naar mijn lichaam, nu zeker nog meer omdat ik er nu de ruimte voor heb.

2025 is voor mij het jaar om veranderingen te brengen in mijn leven, om “the groundwork” te leggen voor alle dingen die ik in 2026 echt in de wereld ga zetten. Ik mag echt in vertrouwen gaan dat de rust die ik voel nu nodig te hebben, ik die ook echt mag nemen. Weet je in mijn hoofd speelt zich dan een ander verhaal af, omdat ik al meer dan 1,5 jaar thuis ben, maar ik mag niet vergeten dat dat 1,5 jaar een stevige tijd was in lichamelijke strubbelingen, werken aan het herstel van mijn hart, de knieoperatie, de hormoon schommelingen, het wegnemen van mijn baarmoeder met de vleesboom en al die tijd ook nog het gevecht met mijn gewicht en eetverslaving, daarnaast blijven werken aan persoonlijke groei, dus het is niet een lekker luie periode geweest! Ik heb nu pas het gevoel aan de echte recuperatie te starten, waar ik dan ook nog eens de stress van solliciteren voor een compleet andere job bij krijg, dus ja ik mag mild zijn voor mezelf, ik hoef niet nog meer druk te zetten!

Vanmorgen dus met een klein hartje gestart met solliciteren. En dit is hoe energie werkt. Toen ik opstond voelde ik me niet zo lekker, allicht voor het onbekende, de zenuwtjes om die nieuwe weg in te slaan. Soms lijkt het alsof ik of ter plekke blijf trappelen of zelfs stappen terugzet. Dit speelt zich vooral af in mijn hoofd, ik besef dan dat ik alles veel groter maak dan het in werkelijkheid is. Ik weet nu al dat ik aan het eind van deze dag met een enorme glimlach terug zal kijken op al wat ik gedaan heb om mijn nieuwe weg in te slaan! En deze ochtend was het meest duidelijke bewijs dat dat zo is! Ik voel me momenteel zo in mijn kracht, ik voel me geconnecteerder dan ooit, eigenlijk zelfs voor de aller eerste keer, met mijn next level versie, waar Karen het keer op keer in de coaching over heeft. En dat gevoel is zo intens! Echt wauw! Ik voel nu echt dat ik aan het doorpakken ben. De emoties die nu overheersen zijn; ik voel me hoopvol, krachtig, gelukkig, sterk, zelfvertrouwen, moedig, vertrouwen, blijdschap… zo ontzettend leuk om dit te ervaren! Het geeft ook enorm veel goesting om aan mijn andere projecten verder te werken!

Voila, even tussen de strijk door vond ik dit toch wel weer waardevol om te delen ;-) Nu gaan we verder met de dag taken en “taking it one step at a time!!!”

Dat gezegd zijnde, ga ik nu nog even aan de slag

See ya xxx