Rust in mijn hoofd

Eerlijk, ik ben toch wel wat teleurgesteld, ik eet bijna niets meer, zit nu op 1000 calorieën en gene gram eraf

Win; ik voel me beter, nog wel snel moe, maar tegelijkertijd dan toch ook weer energiek, heel raar.

De vermoeidheid komt eerder van een angstig/zenuwachtig gevoel voor het gesprek met ACV. Een andere win is toch echt wel de rust in mijn hoofd, het niet 24/7 met eten bezig zijn in mijn hoofd, naar de winkel kunnen gaan en niet constant van alles in men kar leggen… pas op he dat stemmetje is er nog steeds, alleen is het nu een fluister stemmetje.

Zoals gisteren bv, na het gesprek met ACV waar ik dan innerlijk weer wat zenuwachtig was voor het onwetende, maar nadien dus gerustgesteld was. Deze enorme ontlading, ging altijd gepaard met een beloning of zo. Dit keer kwam die neiging ook wel weer naar boven, het stemmetje was verschillende lekkernijen aan het opsommen, maar mijn maag had nergens zin.

Dus dat op zich is een ENORME winst!

En natuurlijk mag ik mijn lichaam ook de tijd geven om aan die nieuwe situatie te wennen.

Ik vergeet dus toch nog snel waar ik extra dankbaar voor mag zijn en dat ik nog net ietsje meer in vertrouwen mag gaan dat alles loopt zoals het hoort te lopen.

Voila korte breindump vandaag. Heb niet veel anders te melden, dan dat het typen me echt ook wel goed afgaat en natuurlijk makkelijker is om later misschien om te zetten in een podcast.

Al zal ik het schrijven in de schriftjes op zich ook wel missen. Mijn dagelijkse dankbaarheidjes blijf ik wel in een schriftje opschrijven 😉